|
|
|
Yazar
|
:
Gulnar Bayramova
& Ahmet Uçar
|
|
|
Türü |
:
|
|
Baskı Yılı |
:
2025
|
|
Sayı |
:
95
|
|
Sayfa |
:
38-50
|
|
DOI Number: |
:
|
| Cite : |
Gulnar Bayramova & Ahmet Uçar, (2025). THE LEGAL STATUS OF THE CASPIAN SEA. Route Education and Social Science Journal , 95, p. 38-50. Doi: 10.17121/ressjournal.3709.
|
|
245 261
|
Özet
Hazar Denizi’nin hukuki statüsü, Sovyetler Birliği’nin dağılmasından bu yana uluslararası hukuk ve bölgesel jeopolitiğin kesişim noktasında yer alan karmaşık bir sorun olmuştur. Bu çalışma, Hazar’ın hukuki statüsünün tarihsel evrimini, kıyıdaş devletlerin (Rusya, İran, Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan) değişen pozisyonlarını ve bu pozisyonları şekillendiren jeopolitik çıkarları analiz etmektedir. İkili anlaşmalarla yönetilen Sovyet döneminden, beş taraflı müzakerelerin zorunlu hale geldiği 1991 sonrası döneme geçişin yarattığı hukuki boşluk incelenmektedir. Çalışmanın odak noktasını, Hazar’a sui generis (kendine özgü) bir statü kazandıran 2018 Aktau Konvansiyonu oluşturmaktadır. Konvansiyonun, statü belirsizliğini sonlandırma ve iş birliği için bir çerçeve sunma konusundaki başarısı ile deniz sınırlarının belirlenmesi gibi çözümsüz bıraktığı sorunlar eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, Konvansiyonun tarihi bir adım olmakla birlikte, bölgedeki kaynakların sürdürülebilir yönetimi ve tam istikrarın sağlanması için devam eden diplomatik müzakerelerin önemini koruduğu vurgulanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Hazar Denizi, Hukuki Statü, Aktau Konvansiyonu, Uluslararası Hukuk, Bölgesel Jeopolitik
Abstract
The legal status of the Caspian Sea has been a complex issue at the intersection of international law and regional geopolitics since the dissolution of the Soviet Union. This study analyzes the historical evolution of the Caspian's legal status, the shifting positions of the littoral states (Russia, Iran, Azerbaijan, Kazakhstan, and Turkmenistan), and the geopolitical interests that have shaped these stances. It examines the legal vacuum created by the transition from the Soviet era, which was governed by bilateral treaties, to the post-1991 period that necessitated five-party negotiations. The focal point of the study is the 2018 Aktau Convention, which established a sui generis (of its own kind) status for the Caspian. The Convention's success in ending the legal uncertainty and providing a framework for cooperation is critically assessed alongside the unresolved issues it leaves, such as the final delimitation of maritime borders. In conclusion, it is emphasized that while the Convention is a historic step, continued diplomatic negotiations remain crucial for the sustainable management of the region's resources and the achievement of full stability.
Keywords
Caspian Sea, Legal Status, Aktau Convention, International Law, Regional Geopolitics
